Vikalis

Opis

Powszechne zastosowanie
Vikalis to skuteczny, odwracalny, selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE 5) specyficzny dla cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP). Kiedy stymulacja seksualna powoduje miejscowe uwalnianie tlenku azotu, hamowanie PDE 5 przez Vikalis prowadzi do wzrostu poziomu cGMP w ciele jamistym prącia. Powoduje rozluźnienie mięśni gładkich tętnic i napływ krwi do tkanek prącia, co powoduje erekcję. Vikalis nie działa, gdy nie ma stymulacji seksualnej. Vikalis poprawia erekcję i pozwala na osiągnięcie udanego stosunku płciowego. Lek działa przez 36 godzin. Jeśli występuje podniecenie seksualne, efekt pojawia się nawet po 16 minutach od zażycia leku.

Dawkowanie i sposób użycia
Zalecana dawka Vikalis wynosi 20 mg. Należy go zażyć co najmniej 16 minut przed aktywnością seksualną. Efekt utrzymuje się przez 36 godzin. Zażywaj Vikalis raz dziennie i nie przekraczaj zalecanej dawki.

Środki ostrożności
Zaleca się nie łączyć Vikalis z sokiem grejpfrutowym, napojami alkoholowymi, tytoniem. Jeśli palisz tytoń i jednocześnie zażywasz Vikalis, może to prowadzić do stanu zwanego NAION (nagła utrata wzroku związana z nerwem wzrokowym). Przed zastosowaniem leku Vikalis należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują zaburzenia prącia, w tym skrzywienie prącia i wady wrodzone prącia, jeśli u pacjenta występowała choroba wieńcowa, arytmia, dławica piersiowa, zawał serca lub niewydolność serca, hipo- lub nadciśnienie, krwawienia, wrzody żołądka, cukrzyca, hiperlipidemia (nadmiar lipidów we krwi), anemia sierpowatokrwinkowa, niewydolność wątroby lub nerek w wywiadzie.

Przeciwwskazania
Vikalis jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jakąkolwiek formę azotanu organicznego, regularnie i/lub sporadycznie, ponieważ jest to może nasilać hipotensyjne działanie azotanów.

Możliwe skutki uboczne
Najczęstsze skutki uboczne Vikalis to zaczerwienienie twarzy (zaczerwienienie), bóle głowy, rozstrój żołądka, biegunka, objawy grypopodobne i nudności. W rzadszych przypadkach może wystąpić niskie ciśnienie krwi, niewyraźne widzenie i zmiany w widzeniu kolorów oraz nieprawidłowy wytrysk. Możliwe są również długotrwałe erekcje lub priapizm (bolesne erekcje trwające dłużej niż 6 godzin). Jeśli Twoja erekcja trwa dłużej niż 4 godziny, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, ponieważ może to trwale uszkodzić penisa. Zgłaszano nasilenie problemów z sercem u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą serca stosujących Vikalis.

Interakcje leków
Jednoczesne podawanie z lekami zawierającymi azotany organiczne może powodować ciężkie niedociśnienie, które w niektórych przypadkach jest niebezpieczne. Unikaj przyjmowania Calis z lekami takimi jak tetraazotan erytrytylu, diazotan izosorbidu, monoazotan izosorbidu, nitrogliceryna, tetraazotan pentaerytrytolu. Poziomy i toksyczność Vikalis zwiększają erytromycyna, ketokonazol (Nizoral), itrakonazol (Sporanox), indynawir (Crixivan) i rytonawir (Norvir). Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu atazanawiru, bunazosyny, klarytromycyny, doksazosyny, erytromycyny, indynawiru, itrakonazolu, ketokonazolu, moxisylyte, nefazodonu, nelfinawiru, fenoksybenzaminy, fentolaminy, prazosyny, sakwinawiru, telitromycyny, terazosyny, trimazozyny, urapidylu, ponieważ może być wymagana dawka leku Vikalis. korekta.

Pominięta dawka
Nie należy zakładać pominięcia dawki, jeśli Vikalis jest przyjmowany w leczeniu zaburzeń erekcji, ponieważ jest stosowany w razie potrzeby.

Przedawkowanie
Przedawkowanie Vikalis powoduje objawy określane jako skutki uboczne. Jeśli Twoim zdaniem zażyłeś za dużo tego leku, natychmiast zasięgnij pomocy lekarskiej.

Przechowywanie
Przechowuj w temperaturze pokojowej, z dala od wilgoci, światła słonecznego, dzieci i zwierząt domowych, w szczelnym pojemniku.

Zastrzeżenie
Podajemy tylko ogólne informacje informacje o lekach, które nie obejmują wszystkich wskazówek, możliwych połączeń leków lub środków ostrożności. Informacje zawarte na stronie nie mogą być wykorzystywane do samodzielnego leczenia i autodiagnozy. Wszelkie szczegółowe instrukcje dla konkretnego pacjenta należy uzgodnić z doradcą ds. opieki zdrowotnej lub lekarzem prowadzącym dany przypadek. Zrzekamy się wiarygodności tych informacji i błędów, jakie mogą one zawierać.